28ste

Elke maand zijn de 27ste en 28ste extra moeilijke dagen. Het is onvermijdbaar om dan terug te denken aan jouw sterfte- en geboortedag. Ik verwachtte dat dit mij telkens makkelijker zou afgaan, dat ik er na een tijdje wel aan gewoon zou worden dat die data nu eenmaal elke maand weer zouden opduiken en ik er niet zoveel belang meer aan zou hechten. Niets is minder waar, ze hebben nog altijd evenveel betekenis. Elke maand worden we er aan herinnerd dat je normaal gezien weer een maandje ouder had moeten zijn en alweer wat groter was geweest.

Deze maand leken ze nog veel zwaarder dan anders. Het is nu 9 maand geleden dat je gestorven bent, Liam. En dat betekent dat je er nu al langer niet meer bent dan dat je ooit geleefd hebt. Dat is een hele vreemde gedachte. Ik weet dat het op zich niet uitmaakt, dat het niet de kwantiteit is die bepaalt wat voor een impact iemand nalaat. Maar toch vind ik dit een mijlpaal die verkeerd aanvoelt. Mijn hoofd kan het niet vatten dat ik nu al meer dagen om jou geweend heb dan dat ik jou effectief bij mij had. Dit feit maakt me gewoon nog droeviger, doet me nog meer beseffen hoe kort je maar in ons leven was, hoe oneerlijk het is dat je niet langer bij ons bent kunnen blijven.

Deze gedachten maken me ook heel kwaad. Ik ben kwaad omdat de tijd zomaar verder tikt en mij verder lijkt weg te drijven van jou. Boosheid is een van de gekende fases in een rouwproces. Een fase die ik dacht over te slaan omdat je over het algemeen kan stellen dat het geen emotie is waar ik me in terug kan vinden. Maar deze maand steekt de boosheid ineens de kop op. Ik ben niet alleen kwaad omdat er ineens al zoveel tijd verstreken is sinds ik jou nog in mijn armen had. Ik ben kwaad op de wereld omdat die zomaar verdergaat ook al ben jij er niet meer. Boos op een wereld omdat die zo oneerlijk kan zijn. Ik ben kwaad op alle dokters in de wereld omdat ze geen idee hebben waarom baby’s hun hartje zo ineens kan ophouden te kloppen. Andere mensen maken me boos omdat ze vaak niet beseffen hoeveel geluk ze hebben dat ze wel voor hun kindje kunnen zorgen en dit niet eens lijken te appreciëren. Ook aan kleine dingen kan ik me ongelofelijk ergeren. Een computer die naar mijn gevoel te lang nodig heeft om een programma te openen, irriteert me ongelofelijk. En ook irrationele zaken ergeren me, dat het ineens aan het regenen is hoewel ze een droge dag voorspeld hadden, zelfs dat kan ik niet verdragen.

Ik ben vooral kwaad dat het niet eens uitmaakt of ik nu kwaad ben of niet. Want het gaat er allemaal niets aan veranderen. De volgende keer dat de kalender de 28ste aanduidt, ga jij er nog steeds niet zijn.

augustus2728

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s