Er even tussenuit

Nu de vakantiemaanden voor de deur staan, tellen heel wat mensen in mijn omgeving af tot ze effectief op vakantie kunnen gaan. Ze kijken ernaar uit om er even volledig tussenuit te zijn, om een aantal weken al hun zorgen te kunnen vergeten. Ik kijk ook naar onze vakantie uit, Liam, om even samen met je papa in een andere omgeving te zijn. Maar ik weet dat mijn zorgen gewoon met ons mee op reis zullen gaan. Dat ik je daar even hard zal missen als dat ik thuis doe.

Soms wou ik dat ik ook, voor maar één dagje, eens alles zou kunnen vergeten. En daarmee bedoel ik letterlijk alles, dat ik aan het strand zou zitten met een boekje en niet eens mijn eigen naam meer zou weten. En dat zo mijn hoofd een dagje rust zou krijgen. Een dagje dat ik geen pijn zou voelen, een dagje dat ik bespaard zou blijven van het knagende verdriet omdat jij altijd ontbreekt.

Maar dit is een utopie, zolang ik nog weet wie ik ben in deze wereld, weet ik dat jij er ook nog had moeten zijn. En dus gaat het verdriet gewoon met mij mee, waar ik ook ben. Het maakt nu deel uit van wie ik ben, en dus zal ik het steeds met me moeten meedragen.   Het volgende gedichtje dat ik ooit ben tegengekomen, geeft dit gevoel heel mooi weer:

“A Pair of Shoes”
I am wearing a pair of shoes.
They are ugly shoes.
Uncomfortable shoes.
I hate my shoes.
Each day I wear them, and each day I wish I had another pair.
Some days my shoes hurt so bad that I do not think I can take another step.
Yet, I continue to wear them.
I get funny looks wearing these shoes.
They are looks of sympathy.
I can tell in others eyes that they are glad they are my shoes and not theirs.
They never talk about my shoes.
To learn how awful my shoes are might make them uncomfortable.
To truly understand these shoes you must walk in them.
But, once you put them on, you can never take them off.
I now realize that I am not the only one who wears these shoes.
There are many pairs in this world.
Some women are like me and ache daily as they try to walk in them.
Some have learned how to walk in them so they don’t hurt quite as much.
Some have worn the shoes so long that days will go by before they think about how much they hurt.
No woman deserves to wear these shoes.
Yet, because of these shoes I am a stronger woman.
These shoes have given me the strength to face anything.
They have made me who I am.
I will forever walk in the shoes of a woman who has lost a child.
~~Author unknown~
Binnenkort zal ik dus ook mijn zomersandalen in mijn koffer steken, Liam. Hoewel ze er vrolijk en speels uitzien, zijn dit nog altijd de schoenen van een mama die haar kindje ongelofelijk mist.
38775080-illustratie-van-een-kleurrijke-strand-scène-met-paraplu-sandalen-palmbomen-zand-en-zee-

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s