Na jouw stilgeboorte heeft het een tijdje geduurd tot het echt tot me doorgedrongen is dat jij er werkelijk niet meer was. Toen ik ’s morgens wakker werd beleefde ik eerst nog enkele onschuldige seconden waarin ik nog niet besefte wat voor een golf van verdriet dadelijk over me heen zou gaan. Ook als ik overdag eventjes met iets anders bezig was, kon het me overkomen dat ik een paar seconden vergeten was dat mijn leven een hel geworden was. Het plotse besef dat jij gestorven was en ik je nooit meer gingen kunnen vasthouden, Liam, was telkens hartverscheurend.Lees meer »